Dokters mogen geen verklaringen schrijven, niet voor huisvesting, niet voor beenruimte in het vliegtuig. Dat mag allemaal niet van de artsenorganisatie. Als iedere dokter dit zou doen, dan was het gauw afgelopen met die doktersbriefjes. Maar ja, ik vind het wel eens zielig. En dan doe ik stiekem toch een briefje.
Wel mogen we opschrijven wat er feitelijk mankeert aan dat been of die knie.
…
Gewone migraine mensen krijgen hun aanval met één of meer tabletten onder de duim. Ze nemen gas terug, wachten tot de medicijnen helpen, en gaan in een lage versnelling weer door. Komt de migraine weer terug, dan nemen ze een tweede tablet, parkeren even en rijden rustig door.
Er zijn ook mensen die hun migraine aanval zien als een slagboom in hun agenda.
…
Op herhaling voor de reanimatie cursus. Weer even oefenen hoe dat moet, die hartmassage. Dertig keer hartmassage en dan twee keer mond-op-mond beademen. Of beademen zin heeft wordt betwijfeld. Gelukkig maar. Ik vind het vies. Diep genoeg die borstkas indrukken, goed terug laten komen – “Niet leunen, meneer van Duijn!” – in het juiste ritme van 90 tot 110 keer per minuut. Door dat steeds leegdrukken van het hart en het weer terug laten veren van de borstkas, en dus volzuigen van het hart, schijn je een bloeddruk van 70/30 te kunnen krijgen. Dat kan net genoeg zijn om het zonder hersenbeschadiging te overleven; als je het overleeft.
…
Vijf jaar is ze en ze heeft hoofdpijn. Alles op een rijtje gezet moet dit migraine zijn. Je ziet het aan haar: ze zit stil, ziet pips en wil niet eten. Het liefst ligt ze in het donker. Na een uur of drie komt ze overeind en gaat vrolijk spelen, alsof er niets gebeurd is.
…
Mensen met overal veel chronische pijn zonder voldoende verklaring zeggen vaak dat ze een hoge pijndrempel hebben. Technisch gezien is dat niet zo. Het is omgekeerd. Ze hebben bijvoorbeeld pijn van een tennisarm, de peesontsteking bij de elleboog, bij geringe bewegingen, of zelfs in rust. Hun pijndrempel is dus verlaagd vergeleken met mensen die hun tennisarm alleen maar voelen als ze een nieuwe pot augurken opendraaien.
…
Soms gaat er iets niet goed in het ziekenhuis. U wordt bijvoorbeeld snauwerig behandeld of u wordt weggestuurd terwijl u bij uw dochter wil blijven. Ik ken moeders die zich niet laten wegsturen. Dat zijn moeders zonder diploma hogere diplomatenschool. Dat wordt dus een onaangenaam conflict. Die assistente wil ik nooit meer, denkt ze dan. Ze zorgt dat dat ook niet meer gebeurt. Anderen denken: “die afdeling deugt niet, of het hele ziekenhuis deugt niet”. Ik ken mensen die concluderen dat heel Nederland dus niet deugt en zij emigreren. Nog heftiger wordt het als iemand die ene complicatie treft die bij elke ingreep hoort.
…
Je bent jong en je wilt wat, zo klinkt het enthousiast. Marcel, 25 jaar, leuke baan, kocht een huis maar had ook een dure smaak. Zijn ouders hielpen hem met de hypotheek en de inrichtingskosten. Voor heel veel geld richtte hij beneden in en toen was het geld op. De bovenverdieping is nu nog kaal beton en onbewoonbaar. Een andere Marcel kocht samen met zijn vriendin een huis en richtte dat duur in met behulp van de bank.
…
Allerlei ellende klontert aan drijfhout. In de hoek van de gracht zie je dat wel eens. Net zo drijven sommige gezinnen door Nederland van de ene narigheid naar de andere hopeloosheid. Ellendig menselijk drijfhout.
Ze zijn verhuisd uit een grote stad, stiekem, want ze hebben een huurschuld, en nog veel meer schulden, vijf cijfers. Hier trokken ze ergens in, geen officiële huur, maar via via. Zij komt uit een Oost-Europees land. Ze spreekt voldoende Nederlands, maar is voor de rest maatschappelijk hulpeloos. Hij deed alle administratie… nou ja. Ze heeft geen idee van ingewikkelde Nederlandse formulieren, wetten of instanties.
…
Ziektes, ook de ernstige, presenteren zich in het begin nogal vaag. Je herkent ze niet.
Het helpt daarom niet om bij elke onduidelijke klacht in het wilde weg uitgebreid onderzoek te doen. Je ziet bijvoorbeeld de tumor nog niet op de foto. Je weet zelfs niet waar je zoeken moet, want de klachten geven geen houvast.
Elders is het mode een total body scan te laten doen,
…
Niet zo snel een verhaal vertellen en niet teveel onderwerpen. Ik moet mijn tempo aanpassen als ik met hem praat. Informatie komt niet zo makkelijk meer binnen in het brein van mijn vader. Hij is wat dement aan het worden, zoals meer 85-jarigen met Parkinson. Wel vindt hij steun bij zijn vroegere beroep: denken, begrijpen, redeneren.
…