Maand: september 2014

Ik hou niet van problemen

Ik hou niet van problemen. Ik hou van oplossingen. Dat is lastig in mijn vak, want mensen komen met problemen. Die wil ik dus rap oplossen. Neem nu ruzies met de woningcorporatie, chef of partner. Er zijn mensen die het alle drie tegelijk doen. Dat is slopend voor ze en dus vragen ze me wat ik van hun vermoeidheid vind. Bloedarmoede misschien? Dit is inderdaad geen grote geneeskunde. Maar ja, ze gaan gewoon tegenover je zitten, op een 10 minuten-spreekuur. Ik probeer wel eens de analytische methode. Ik zet dan de mislukte oplossingen voor de levensproblemen op een rij. “En, hielp het toen je ging schreeuwen tegen je chef?” Nee, dat hielp niet. “Hielp het toen je huilend wegliep?” Nee, dat hielp ook niet. Daarom is hij zo moe. Daarom komt hij vragen wat ik er van vind. Zullen we dan eens naar andere oplossingen kijken? Ik schets een uitgekookt plan van aanpak, zoals een consultant dat doet. Als ik dan tevreden wil afsluiten

Mijn vrouw en haar ex-ex-zwagers

Er is verwarring over hoe je je partner noemt: man / vrouw, echtgenoot / echtgenote, of anders. ‘Mijn vrouw’ klinkt wat bezitterig, anderen hebben daar geen moeite mee. Sommigen willen precies de emotionele waarde weergeven. Dat is lastig. Je hoort ze stuntelen met ‘ex-vrouw’, ‘nieuwe vriendin’, ‘tweede vrouw’ en ‘mijn vrouw maar we zijn niet getrouwd’. ‘Mijn vriendin’  klinkt weer alsof je je 30 jaar jongere medewerker stiekem ontmoet in van der Valk hotels.
Bij een slordige enquête op het terras naar ieders benamingsgewoonten bleek man/vrouw het meeste voor te komen. Verder passeerden vriend/vriendin, echtgenoot/echtgenote en ‘partner’. ‘Partner’ is zo nadrukkelijk sexe-neutraal dat iedereen denkt ‘Is ze toch een lesbo?’ De mannelijke poëten gebruiken ‘teerbeminde’ en ‘lieftallige echtgenote’; schattig hoor. Maar ook een beetje klef. De mooiste is ‘ega’. Diegene die zijn vrouw zo noemt kennen we. We vermoeden dat zijn ega hem ego noemt. Even ingewikkeld is het met de taalkundige ongemakkelijkheden bij scheidingen, bij samengestelde gezinnen. Hoe noem je de ex-man van de schoonzuster van je eigen ex? Mijn ex-ex-zwager? En is het stiefkleinkind, kleinstiefkind of gewoon kleinkind? 

Het is tobben met de besmuikte expressie van al die ingewikkelde familiale relaties. Bespaar me uw DNA-overwegingen, uw emotie-historie en uw juridische status. Laten we gewoon elkaars rollen benoemen. Mijn man, mijn vrouw, mijn zwager, mijn kleinkind. De rest is het verhaal. Verhalen passen niet in een enkel woord.