Maand: mei 2010

Doekweleven

Handige mensen met een groot hart staan bij de zus van de moeder van hun vriendin te behangen. Dat hadden ze beloofd op een verjaarsfeestje. “Dat doe ik wel even”, toen het gesprek op de logeerkamer kwam. Die zus begon niet gelijk over de kosten. Op verjaarsfeestjes doe je geen zaken. Na een dag ploeteren zegt hij  ‘Laat maar zitten’ op de vraag ‘Wat krijg je van me?’. Ze cijferen zichzelf weg. Zo bijzonder ben ik niet, denken ze. Daarom liggen die ‘doekweleven’ mensen hele weekenden onder de oude auto van de aardige buurman.

Betonblokken

Bij de Giro van Italië waren veel valpartijen, onder andere over randjes en middenbermen bedoeld om automobilisten de vaart te remmen. In de stad zie je overal betonblokken langs de weg staan. Die voorkomen verkeerd parkeren met absolute zekerheid. In woonwijken verlies je bijna je uitlaat op die talloze verkeersdrempels. De ambulance die iemand met een gebroken heup vervoert heeft voor de patiënt speciaal narcosegas aan boord tegen het pijnlijke gehotsebots. In bochten liggen geniepige schuine betonblokjes om bochtafsnijden af te straffen. De hele stad is volgeplant met betonnen paaltjes. De busbanen hebben putten die net te breed zijn voor een gewone auto. Er liggen extra hoge stoepranden langs de krappe inritten van de parkeergarages. In Muziekwijk staan op kruispunten betonnen gevaartes die een tank kunnen tegenhouden. Dit moet auto-beleid zijn, zo zal het wel heten.

’t Vriest

Soms beantwoord ik brieven van leden van de Hoofdpijn Patiënten Vereniging. Dit was een mevrouw met onbegrepen dagelijkse hoofdpijn die alle pijnstillers geprobeerd had en een aantal keren maandenlang zonder pijnstillers geleefd had, zonder effect. Ze had dus geen pijnstiller hoofdpijn. Verder had ze de fysiotherapeut bezocht, de manueel therapeut, de haptonoom, de tandarts en de kaakchirurg, de neuroloog en de radioloog voor een hersenscan, en een hoofdpijnneuroloog. Niets hielp. Dit was mijn antwoord. Ik vermoed dat het niet het antwoord was wat ze wilde.  

Beste mevrouw,

Drinkers

In de weekenddienst zien we nogal eens wanhopige drinkers. Diepellendige mensen, soms drammerig, soms dronken, soms alleen maar huilend. Allemaal willen ze een snelle oplossing, van een ander, op dit moment. Ze eisen als het ware prompte genezing op zaterdagavond elf uur. Ze irriteren ons daarmee nogal. Triest is het wel.