Maand: juli 2010

Indiceren WMO & AWBZ herzien

Ik zat laatst naast Theo, onze wijkverpleegkundige, vrijdag 16.45 uur. Na zijn werk vandaag overdag heeft hij het hele weekend dienst. Zijn programma in de wijk loopt tot vanavond 22.30 uur. En ik had hem nodig voor een hoog klysma, vandaag. Daarvoor is een uitvoeringsverzoek nodig, want een uitvoerige verwijsbrief  is onvoldoende, hoewel mijn verwijsbrieven meer informatie bevatten. Printen, invullen, faxen, de familie weer bellen. Theo doet het vanavond. Dat wordt dus om 23.30 thuis, zaterdag vroeg op en de wijk weer in. Toen moest het ingevoerd worden in de computer, het CIZ systeem. Dat ritueel heb ik nu een keer mogen zien.

Burn-out

Vorige week zei een vrouw ‘Het gaat niet goed met me’. Tissues. In één jaar had ze acht forse tegenvallers. Moeder dement, vriendin overleden, conflict met de baas, collega ziek, financiële ellende, verhuisd, puberzoon met problemen, man ontslagen. En nu was het op, burn-out, afgebrand, uitgeput. Soms duikt in zo’n verhaal oud verdriet op, oude krassen op de ziel. Dan is het lastiger, want oude zielekrassen voeden de actuele burn-out als petroleum op een kampvuur. Ik feliciteerde haar, want ze was recordbreker met acht keer ellende.

Kamerplant

Op de ene afdeling van een verpleeghuis bepaalde de verzorging voor nieuwe bewoners hoe de kamer werd ingericht, welke plant er kwam en verzorgde ook die plant. Op de andere afdeling bepaalden de nieuwe bewoners dat zelf. Ze zorgden ook zelf voor hun plant. Al snel bleek de laatste groep gelukkiger te zijn. In dit onderzoek bleek na anderhalf jaar de sterfte in de groep zonder controle over hun omgeving 30% te zijn. De sterfte in de andere groep met controle was 15%. Zelfcontrole, je leeft er langer mee en je bent gelukkiger.