Bewegingsangst is niet meer durven bewegen uit angst voor pijn. Dat is een goede reflex als je enkel gebroken is. Als het gips er af is, dan is het een verkeerde reflex. Dan moet je een beetje door de pijn heen lopen. Niet teveel, niet te weinig. Niet te vroeg, niet te laat. Dat is nu zo lastig, de vage grens tussen vermijden van die bewegingen en het opzoeken van de pijn door te bewegen. Net zo met schouderblessures. Ooit viel ik van de trap, zijdelings, met mijn arm omhoog. Het voelde alsof mijn hele arm eraf scheurde. De fysiotherapeut en moeder Natuur kregen die schouder redelijk op orde in een paar weken. Maar niet helemaal. Ik geef toe, ik mis de zelfdiscipline om die stomme oefeningen te doen.

…

Pijn krijgt strafLees verder »

Rugpijn steeds of rugpijn altijd, jarenlang, je zult het maar hebben. Er zijn drie soorten rugmensen: zoekers, oplossers en accepteerders. Die laatste groep kennen we niet, want die komen niet. De tweede groep kennen we ook niet zo goed. Die hebben zelf manieren ontwikkeld om het vlotter over te laten gaan. Ze hebben hun pijnstillers, uurtje liggen na een zware dag. Verder blijven ze graag wat in beweging. Of ze accepteren de rugpijn als de prijs voor het tegelen van de tuin Tevreden rugpijn is dat. Ze hebben hun adresjes, voor als het even erger is, zoals hun sportmasseur, fysiotherapeut of kraker. Nooit lang allemaal, want zo belangrijk is hun rug niet, hoewel het verdraaid pijn kan doen.

De derde groep rugmensen, de zoekers, die zien we wel vaak.

…

Rugpijn en wijsheidLees verder »