Laatst zag ik een moeder continue mopperen tegen een peutertje van 3 jaar. Dat ging maar door met corrigeren, de ene na de andere negatieve opmerking. Op luide toon vertelde ze dat wurm wat het allemaal niet goed deed. Ik werd er beroerd van. Het was een rot gevoel om het te zien. Ik weet niet goed wat dat gevoel is.
…
Ik heb nogal heftige types in de praktijk. Aardige jongens in de spreekkamer met een leven vol narigheid als schulden, politiecontacten, verbroken relaties, huisuitzetting, gemept worden of zelf meppen. Er zitten er tussen die het al dertig jaar lang moeten doen zonder complimentje, zonder een aai over de bol. Dit is allemaal geen excuus voor een scheldpartij, laat staan voor een steekpartij, een dreun voor de harses of weed verkopen aan scholieren.
…
Laatst hoorde ik van een uit elkaar gescheurd, hoogbejaard stel, in een andere stad. De één opgenomen in een verpleeghuis, de ander bleef thuis. Ze vonden het verschrikkelijk na 60 jaar huwelijk. Beiden zijn kort daarna overleden. Dat doen we nooit hier, tenzij het samen geen leven meer is natuurlijk.
…
Vele beroepen zijn zware beroepen, zeggen ze. De zorg, het onderwijs, tramchauffeurs in de grote stad. En natuurlijk stukadoors, stratenmakers, ministers en politici. Boeren & tuinders natuurlijk, en leidinggevenden van grote organisaties. Jeugdzorg is ook zwaar, en het werk van metselaars, mantelzorgers en ouders van kinderen met iets. Zijn er eigenlijk wel makkelijke functies in het leven? Ik denk dat er geen makkelijke functies zijn die ook leuk zijn.
…
Liggers zijn mensen die tot hulpeloosheid vervallen bij bijvoorbeeld een knieblessure. Ze liggen kreunend op de grond of flauwgevallen op de markt. In zuidelijke culturen is dit een geaccepteerde manier om pijn te tonen. Ten Noorden van Brussel wordt zulk gedrag aanstellerij genoemd. Andersom vinden Mediterrane mensen die noordelingen koude kikkers die hun emoties verdringen. Het is inderdaad maar net waar je wiegje gestaan heeft. Ik ken drie soorten liggers: de hulpeloze, de klagende en de demonstratieve liggers.
…
Een sterfbed kan mooi zijn als je de tijd hebt en als je niet alleen bent. Sterven is dan rustig wegglijden, met een beneveld brein de laatste dagen. Mensen bij je, liefdevol afscheid, in je eigen tempo. We denken dat de comateuze geest rustig wordt van die bekende stem, van de hand die je vasthoudt. Het klopt niet met wat we weten van coma, maar het is een prettige gedachte. Eenzaam sterven is daarom een akelig gebeuren, denk ik.
…
Alle medicijnen kunnen bijwerkingen hebben. Maar ja, zo lezen mensen dat niet. Ze lezen ‘Dit medicijn geeft mij bijwerkingen’ Ze zien vijftig stuks dreigende onaangenaamheden tot vreselijke rampen aan toe. Het zit anders in elkaar. Bijwerkingen zijn uw bijwerkingen. Als een medicijn verkeerd valt, dan valt het verkeerd bij u, bij uw broer niet. Mensen hebben bijwerkingen, medicijnen niet.
…
Protocollen zijn voorschriften voor correct handelen. Daar houden dokters niet van. Richtlijnen, dat vinden ze wel een goed idee. Van richtlijnen mag je afwijken, als je een goede reden hebt. Rechters denken daar anders over. Als het verkeerd afloopt met een patiënt, dan kijkt de rechter of de dokter volgens de richtlijnen gehandeld heeft. Zo niet, dan is dat fout. Juristen en dokters denken dus anders.
…
Misschien bent u dikker geworden dezer dagen. Heeft u plannen om af te vallen? Niet doen, want een beetje te dik is voor de rijpere man of vrouw erg gezond. U leeft langer. Uw sterftekans ligt 40% onder het gemiddelde.
…
Goede zorg wordt door vaklui geleverd die werken in een goed georganiseerde omgeving. Wat nu te doen als de zorg niet goed is en het vakmens matige zorg levert? Moet de manager dat corrigeren of de vaklui onderling? Gewoonlijk houden vakmensen elkaar scherp, als beroepsgroep, als groep collega’s. Dokters onderling hebben daar een lange traditie in.
…