Dokteren

Renate Dorrestein en haar zus begrepen de zelfmoord van hun zus niet, lang geleden. Ze herkenden er niets van zichzelf in, die ultieme wanhoop *. Het milieu was hetzelfde en de genen ook. Dat vonden ze raar. Beide is een misvatting. Genen van zussen verschillen, tenzij het een eeneiige tweeling is. De sociale wisselwerkingen binnen een gezin verschillen ook. Daar komt dan toeval bovenop, pech, geluk, en die ene opmerking van die ene leraar. Maar er zijn patronen in aanleg; niet bij iedereen, maar bij opvallend veel familieleden. Niet één patroon, maar meerdere soms tegengestelde patronen in karakter. In mijn familie heeft het vaak met biologie te maken, maar niet altijd. Verder zie je

…

Over brusjes, genen en zelfmoordLees verder »

Een groep Australische rokende zwangeren kregen 450 £ als ze beloofden te stoppen met roken. Als ze inderdaad stopten kregen ze nog eens 350 £. Dat hielp; 23% stopte met roken. Zonder de beloning stopte maar 9%. Een goede mix van straffen en belonen werkt het beste. Als we dit nu eens toepassen op de 6 miljoen Nederlanders die roken, veel te dik zijn of teveel drinken. Dat kost 3 miljard aan bonussen als ze beloven hun leven te beteren, waarvan 14 % dat inderdaad doet. Dit is te betalen door de maandpremie ziektekostenverzekering voor iedereen met 15 € te verhogen. Of door de maandpremie van rokers, dikkerds en drinkers met 40 € te verhogen. Die verdienen ze tienvoudig terug als ze beterschap beloven en twintigvoudig als ze inderdaad doen wat ze beloven. Daarmee kunnen we 800.000 ongezond levende mensen veranderen in gezond levende mensen. Die leven daardoor 10 jaar langer. Een paar tientjes per gewonnen levensjaar is een schijntje. De kat kost meer. Het is …

…

800 £ beloning stoppen met rokenLees verder »

Vrije artsenkeuze is niet duur. Vrije keus voor diagnostiek en behandeling, dat is duur. Dokters zijn niet duur. Wat ze veroorzaken wel: al die foto’s en laboratoriumonderzoek, al die ingrepen en medicijnen. Dat kost. Ziektekostenverzekeraars contracteren nu aard en hoeveelheid van de diagnostiek en de behandelingen in een ziekenhuis. Ze zijn druk met pingelen over de prijs van 1000 coloscopieën. Dat is de verkeerde kant van de handel als ze de kosten beheersbaar willen houden. Bij een markt met een ongeremde vraag red je het niet met kostenbeheersing. Je moet de vraag beperken door het basispakket te verkleinen.

…

Vrije artsenkeuze is niet duurLees verder »

Een man wil voor zijn hersenbeschadigde partner met een beroerte een ander ziekenhuis, want de neuroloog wil verpleeghuis en hij wilde revalidatie. Een andere neuroloog in dat ziekenhuis wilde hij niet, want “Alle neurologen zullen wel zo denken”. Daar had hij gelijk in. Revalidatie vond ik zinloos. Het leek me ook wreed met zo’n patiënt te gaan zeulen. Het was de verkeerde vraag. De vraag moest

…

Artsenkeuze is er genoegLees verder »

De kat die een val van 11 verdiepingen overleeft is geen reden 1000 katten van het balkon te mikken. Want gemiddeld bezien is 11 verdiepingen slecht voor katten. Net zo is het niet verstandig 1000 patiënten bloot te stellen aan onvoldoende bewezen behandelingen, ook als dat af en toe een leven redt; ook als over tien jaar blijkt dat die nieuwe behandeling wel effectiever is. Je hoort verhalen over opgegeven patiënten die op het nippertje bij een andere dokter terecht kwamen en alsnog levensreddend behandeld werden, met een nieuwe techniek, alleen bij die ene dokter. Dat zijn de katten die 11 verdiepingen overleven. Vrije artsenkeuze is het thema, de verzekeraar de boosdoener. Alsof de verzekeraar goedkope contracten sluit met ziekenhuizen die expres inferieure zorg leveren omdat ze minder betaald worden. Dit is een onzinnige redenering. Het misverstand

…

Katten van balkon gooienLees verder »

Toen in december 1976 de eerste 100 gezinnen hun nieuwe huis in Almere Haven zouden krijgen moest er een paar voorzieningen zijn. Politie en ambulance waren er al. Want er was moest wel eens een stroper betrapt worden en er brak wel eens een been van een bouwvakker. De basis was op tijd geregeld: bakker, supermarkt en een TV-aansluitingsmonteur openden hun deuren op 1 december. Maar een dokter waren ze een beetje vergeten.

…

Lijkschouwer zonder lijkenLees verder »

Ik hou niet van problemen. Ik hou van oplossingen. Dat is lastig in mijn vak, want mensen komen met problemen. Die wil ik dus rap oplossen. Neem nu ruzies met de woningcorporatie, chef of partner. Er zijn mensen die het alle drie tegelijk doen. Dat is slopend voor ze en dus vragen ze me wat ik van hun vermoeidheid vind. Bloedarmoede misschien? Dit is inderdaad geen grote geneeskunde. Maar ja, ze gaan gewoon tegenover je zitten, op een 10 minuten-spreekuur. Ik probeer wel eens de analytische methode. Ik zet dan de mislukte oplossingen voor de levensproblemen op een rij. “En, hielp het toen je ging schreeuwen tegen je chef?” Nee, dat hielp niet. “Hielp het toen je huilend wegliep?” Nee, dat hielp ook niet. Daarom is hij zo moe. Daarom komt hij vragen wat ik er van vind. Zullen we dan eens naar andere oplossingen kijken? Ik schets een uitgekookt plan van aanpak, zoals een consultant dat doet. Als ik dan tevreden wil afsluiten

…

Ik hou niet van problemenLees verder »

De regie bij euthanasie ligt bij de patiënt, maar ook bij de dokter. Dat is lastig. Juridisch bezien is het niet zo lastig. Het is overzichtelijk geregeld. De patiënt bepaalt of en wanneer. De dokter heeft een soort veto-recht en voert uit volgens de regelen der kunst. De praktijk is ingewikkelder. Patiënt en dokter maken samen die film over de laatste weken van het leven. Dat gaat niet altijd vanzelf, althans niet in dezelfde tempi. Meestal wel overigens, in harmonie. Maar soms is het zoeken in het onduidelijk geschreven script. Soms neemt de dokter de leiding door ongevraagd te suggereren over einde-van-het-leven beslissingen na te denken. Dat kan uitmonden in de onuitgesproken afspraak het er niet meer over te hebben. Ook kan de patiënt er over beginnen, met de euthanasieverklaring in de hand. Het wordt pas goed ingewikkeld als familie en vrienden eromheen weer andere tempo’s hebben, andere belevingen. Welk lijden op welke manier bestreden moet worden, dat wordt bepaald door de dodelijke ziekte. De zieke en de dokter hebben dat maar te volgen. De kern is het regieprobleem van de film over deze dood.

…

Euthanasie als filmLees verder »

Deze week verscheen een studie over sterftereductie door fruit en groente. http://www.bmj.com/content/349/bmj.g4490 Deze verzamelstudie laat zien dat de kans op een dodelijk hartinfarct of beroerte met 5% per appel daalt. Levenslang twintig appels per dag eten zou dan tot onsterfelijkheid leiden, maar dat valt tegen.

…

Van fruit word je dementLees verder »

Onlangs is een oude man in het verpleeghuis overleden aan brandwonden door te heet douchewater. Dat kan alleen als het kraanwater gloeiend heet is. Dat moet voor de Legionellapreventie. Anders wordt het verpleeghuis gesloten. Mijn vader is hetzelfde overkomen, maar dat bleef bij een verbrande hand. * Alles heeft zijn prijs. Ouderen betalen soms dubbel. Het lastige is dat de een het voordeel heeft – geen Legionella besmetting – terwijl het een ander zijn leven kost. Dat komt omdat spelregels in de individuele geneeskunde spelregels voor iedereen zijn, niet voor die ene patiënt. Voor alle patiënten samen is er een voordeel, namelijk meer levens gespaard dan je verliest. De kunst is steeds slim uitzonderingen op de praktijkrichtlijn te durven maken, maar het blijft een gok, zekerheden heb je niet. Er is nog iets.

…

Preventie kan dodelijk zijnLees verder »