Nico van Duijn

Zwarte Piet wordt niet gediscrimineerd. Daarom is het geen maatschappelijk probleem. Zwarte Piet speelt vrolijk  allerlei rollen, net waar hij zin in heeft, in de geest van de tijd. Als het maar een kinderfeestje is. Het is een symbooldiscussie, over wat anderen dan de kinderen, Piet en Sinterklaas er in zien. De kinderen zijn nu het doelwit van een klein groepje uit Amsterdam Zuid-Oost die na 50 jaar immigratie uit Suriname en de Antillen plotseling een slavernij monument wilden, over de geschiedenis van de 17e en 18e eeuw. Alsof dat iets te maken heeft met discriminatie nu. Het is symbolen zoeken. Het gaat niet over discrimineren, want dan moet je het over feitelijke discriminatie hebben. Dan gaat het over een feitelijk maatschappelijk probleem waar je wel boos over kunt zijn op de plek waar dat gebeurt; bij sollicitaties bijvoorbeeld. Gekrakeel dus

…

Zwarte Piet wordt niet gediscrimineerdLees verder »

Pas op met de komma. Notarissen weten dat. “Ik vermaak al mijn bezittingen die onbelast zijn aan neef Karel …”.  Zonder komma erft Karel alleen de oude Mercedes. Met een komma ook het miljoenenbedrijf en het kasteel. De anekdote is dat de nazi’s een foute bijbeltekst gebruikten om de jodenmoord te rechtvaardigen, met een komma. “De joden, die de Here Jezus gedood hebben, …. De toorn (Gods) is over hen gekomen tot het einde”. Zonder komma hoefden alleen de beulen gestraft te worden; met de komma alle joden.
De oude Grieken waren enthousiast over de uitvinding van leestekens. Want ze beitelden uit zuinigheid alle letters achter elkaar in het steen, zonder spaties. Dat is lastig lezen. Erg vervelend vonden ze dit niet, want ze lazen zelden. Hun lol was

…

Pas op met komma’s en spatiesLees verder »

Rechts heeft voorrang. Als dat onpraktisch is, dan laat je de ander voorgaan met een vriendelijke handzwaai. Dan heb je geen witte strepen en verkeersborden nodig. In Italië houdt niemand zich aan de verkeersregels. Ze dringen voor, ze wurmen zich door een file heen, of laten de ander even voorgaan. Heel vriendelijk lossen ze dat ter plekke op. Kan dat ook in Nederland, of hebben we teveel hufters? Dat is lastig. De wegen van de stad zijn nu volgeplakt met strepen en borden, om hufters af te remmen. Dat is een beetje raar. Want juist hufters houden zich niet aan strepen en borden. Voor gewone mensen zijn geen borden nodig. Laten we ons beperken tot vijf verkeersregels. Voorrang heb je op de dreven, rotondes, zebrapaden en met een groen stoplicht. Anders heeft rechts voorrang. Meer spelregels zijn er niet nodig. Wel is er goed overzicht op kruisingen nodig en onderlinge vriendelijkheid. Blijft over wat we met die hufters aanvangen, die lui

…

Rechts heeft voorrang en huftersLees verder »

Een jonge vlerk gooit een blikje op straat. Zeg je daar wat van? Een vader brult zijn treuzelende dochtertje van drie tot de orde, in de supermarkt. Een kind van vrienden kliedert de tafel onder, met ketchup. Zeg je daar wat van? Wanneer bemoei je je wel met een ander, en wanneer niet? Moeilijker is ‘waarom?’ Mijn ergernis is niet maatgevend voor andermans gedrag. Hoewel, onder die ergernis ligt een opvatting over goed en niet goed. Ik denk dat dat door velen gedeelde opvattingen zijn. Ja, dat denk ik dan maar. Laat ik eerst de smoezeligheid van mijn ergernis even wegpoetsen. Dan verschijnt daaronder zorgzaamheid; zorgzaamheid

…

BemoeienLees verder »

Ongegeneerdheid, leven zonder gêne, is geen psychiatrische stoornis. Maar er zijn varianten die tenenkrommend zijn voor welopgevoeden. Ik ken er vier. Neem de grofgebekte negatievelingen. Elk onderwerp wordt besmeurd met een afkeurende saus. Ik ken zelfs iemand die zijn zoon levenslang met ‘lul’ aansprak. Vaste bijvoeglijke naamwoorden zijn meestal ziektes, erge ziektes.

…

Homo sapiens et irritansLees verder »