interview voor de Havenaar, 14 april 2025
Franc Weerwind, 60 jaar, was onze burgemeester van 2015 tot 2022. Toen is hij gevraagd minister voor Rechtsbescherming te worden in het vorige kabinet, Rutte IV, net op het moment dat zijn tweede termijn van zes jaar als burgemeester zou beginnen. Maar ja, als het land roept… Vóór Almere (197.000 inwoners) was hij burgemeester van Velsen van 2009 tot 2015 met zijn 70.000 inwoners en daarvoor van Niedorp van 2004 tot 2009) met zijn 12.000 inwoners. Zo gaat dat met bestuurlijke carrières.
Inmiddels is hij verhuisd naar Olst, een plaatsje aan de IJssel. Waarom Olst? Het landschap, het IJssellandschap, met zijn lange geschiedenis van Hanzesteden. Hij ‘heeft daar wat mee’. Hij woont daar prachtig met uitzicht over de IJssel, zijn geliefde rivier. Deventer is om de hoek, met zijn terrassen en boekwinkels. Een andere reden om daar neer te strijken is het dorpse, opgegroeid als hij is in Nieuw-Vennep, toen een Noord-Hollands dorpje met 3000 inwoners. Zijn ouders verhuisden begin jaren zestig van Amsterdam naar Nieuw-Vennep. De kwaliteit van de huisvesting speelde een belangrijke rol.
Hij heeft wel wat met het polderlandschap als je ziet waar hij gewerkt heeft: Beverwijk, Leiderdorp, Wormerland, Niedorp en Velsen. En in 2015 in Almere, wat je toch de ultieme polder kunt noemen. Over polderen gesproken, dat kon hij als Almeerse burgemeester heel goed. Als voorzitter was hij tamelijk streng, op het formele af als het lastig werd. Liever een compromis dan strijd, dat was zo’n beetje zijn stijl.
Almere en Velsen kun je niet met elkaar vergelijken. Velsen wordt ook wel liefkozend ‘klein Nederland’ genoemd door de gevarieerdheid van het landschap. In Velsen waren de sociale verschillen groter dan in Almere.
Almere is veel groter in grondoppervlak, anders opgebouwd in kernen en erg groen. De bevolking komt werkelijk overal vandaan, wat maakt dat die sociaal-cultureel erg veelzijdig is. Ruimte, ook zakelijke ruimte, veelzijdigheid en groen, dat is het. Almere is een echte middenklasse stad en dat is sterk. Bijzonder is dat hier zoveel schrijvers, TV- & radio-mensen en journalisten wonen, de culturele bovenlaag. En Haven heeft dat dorpse dat hij zo goed kent. Ondertussen zit hij niet stil. Hij heeft nu een handvol functies, allemaal in de hoek van bestuur en toezicht. Dit doet hij onder andere bij de Raad van Toezicht van het Fonds voor Cultuurparticipatie waar hij een voormalig Almeers raadslid, Mardjan Seighali, opvolgt. En bij de Raad van Toezicht van het Nationaal Slavernijmuseum. Hij is zelfs weer terug naar school gegaan daarvoor. Hij volgt een opleiding aan school voor commissarissen, NR Governance.
En genoegen? Grasduinen in de Boekhandel ABC in Deventer, koffie, en een praatje. Dan terug naar huis en over de IJssel uitkijken, naar de drukte van de ooievaars op hun nest.