Wie ziek wordt op vakantie treft vaak buitenlandse dokters met andere opvattingen. Franse dokters geven altijd drie medicijnen, voor alles, nodig of niet, vaak gewone drogisten medicijnen in een medisch verpakking. Engelse dokters kijken je met een vies gezicht aan als je om zetpillen vraagt. \u201cFilthy dutchmen\u201d, hoor je ze denken. Voor de rest doen ze gewoon, niet teveel, niet te weinig.<\/p>\n
<\/p>\n
Turkse dokters zijn gek op onderzoek doen met echo\u2019s en scan\u2019s. Zij vinden altijd wel een afwijkinkje waarmee ze trots elke klacht verklaren. Voor Duitse en Oostenrijkse dokters is diagnostiek meer een argument om te behandelen. Ze zijn dol op veel behandelingen: medicijnen, spalken, gips, indrukwekkende fysiotechniek en veel injecties, liefst alles tegelijk. Surinaamse dokters zijn net Nederlandse dokters. Vakantie dokters in Spanje zijn nogal eens ge\u00ebmigreerde Nederlandse dokters. Gewone Nederlandse nuchterheid, zou je denken. Maar niet allemaal. Er zitten ook zakenlui tussen. Laatst heeft zo\u2019n Nederlandse Costabrava-dokter met zijn fysiotherapeut een kleine spierscheur in de kuit uitgemolken tot aan de \u20ac 2000 aan declaraties. Krukken, zwachtelen elke dag, 10 behandelingen met ultrageluid, talloze medicijnen en veel spreekuur bezoek. Voor een spierscheur die vanzelf over gaat. Bij ons kost dat \u20ac 9 en 5 minuten tijd.<\/p>\n
Haal de vakantiegeneeskunde uit het ziekenfondspakket. Laat iedereen zichzelf verzekeren voor ziek worden in het buitenland, met per land een verschillende premie. Voor Engeland en Suriname een lage premie, voor de rest het driedubbele. Dan kan onze gewone ziektekostenpremie omlaag.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Brief van Grasmeijer, Nederlandse huisarts in Spanje,<\/p>\n
In reactie op \u2018Vakantiedokters\u201d\u00a0welk stukje als column geplaatst is in Huisarts & Wetenschap<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Over knollen, citroenen en grenzeloze arrogantie<\/strong><\/p>\n \u00a0<\/p>\n Nico van Duijn beschrijft in HenW nr 6, van juni 2010 op pagina 336 onder de kop “vakantiedokters” wat eigenaardigheden van de geneeskunde in enkele polpulaire vakantielanden. Het lijkt hem te verbazen dat er tussen de naar Spanje ge\u00ebmigreerde nederlandse artsen wat zakenlui zitten.\u00a0Alsof er onder de in Nederland achtergebleven artsen\u00a0g\u00e9\u00e9n zakenlui zouden voorkomen! Van Duijn meldt\u00a0dat “bij ons” (in Nederland) een consult wegens een spierscheur in de kuit \u20ac 9,- en vijf minuten tijd kost. Alsof\u00a0 zo\u00b4n pati\u00ebnt\u00a0in Nederland n\u00f3\u00f3it bij een fysiotherapeut zou kunnen belanden. Hij vergeet verder gemakshalve het abonnements-honorarium\u00a0plus\u00a0eventuele toeslagen te vermelden die\u00a0de Nnederlandse huisarts\u00a0ontvangt, \u00f3\u00f3k als de pati\u00ebnt een groot deel van het jaar in het buitenland verblijft. Het zou me z\u00e9\u00e9r verbazen als\u00a0veel Nederlandse huisartsen bij een buitenlandse passant\u00a0een consulttarief van\u00a0\u20ac 9,-\u00a0 hanteerden. De tarieven van huisartsenposten in Nederland zijn in elk geval wel iets hoger.<\/p>\n Van ernstig zieke pati\u00ebnten hoor ik soms dat de Nederlandse dokter waar zij zich vervoegden met\u00a0een brief\u00a0uit Spanje, deze\u00a0brief niet of nauwelijks werd gelezen of zelfs ongeopend in de prullenbak belandde, dit ten nadele van de pati\u00ebnt, de dokter zelf en de verzekeraar. Collegialiteit houdt\u00a0voor deze collega\u00b4s kennelijk aan de grens op, en het verstand ook.<\/p>\n \u00a0Van Duijn pleit er voor om vakantiegeneeskunde uit het ziekenfondspakket te halen. Hij denkt dat dan “onze” ziektekostenpremie omlaag kan. Nu heeft een kostenverlaging bij mijn weten nog nooit tot een premieverlaging geleid, maar\u00a0afgezien daarvan:\u00a0er worden geregeld pati\u00ebnten met toestemming van de verzekeraars naar Spanje gevlogen, want de behandeling schijnt\u00a0hier net zo goed te\u00a0kunnen zijn en goedkoper dan in Nederland. Toch zullen\u00a0sommige verzekeraars dit\u00a0plan van Van Duijn wel interessant vinden:\u00a0 minder kosten en dus meer wins; plus met de nieuwe vakantieverzekering een nieuw melkkoetje erbij.<\/p>\n Wij nodigen Nico van Duijn uit om zich\u00a0\u00a0persoonlijk op de hoogte te komen stellen en\u00a0 dan verslag uit te brengen in HenW.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Met vriendelijke groeten,<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Enno Grasmeijer,\u00a0huisarts, (NHG-lid, twintig jaar\u00a0werkzaam in Spanje en nog lang niet rijk)<\/p>\n namens de Nederlandse huisartsengroep in Benidorm\u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Nico van Duijn, huisarts\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 15 juli 2010<\/p>\n Gezondheidscentrum de Haak<\/p>\n Schoolstraat 32<\/p>\n 1354 HP Almere<\/p>\n www.nicovanduijn.nl<\/p>\n n.vanduijn@chello.nl<\/p>\n \u00a0<\/p>\n aan\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Enno Grasmeijer, huisarts<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Nederlandse Huisartsengroep Benidorm<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Betreft\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Mail \u00a0\u2018Over knollen, citroenen en grenzeloze arrogantie\u2019<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Beste Enno,<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Het thema van de column was verschillen tussen landen in geneeskundig handelen. De stijl van een column houdt in dat je generaliseert met onverwachte wendingen en verbindingen om een boodschap over te brengen. Soms levert een column een glimlach op over iets opvallends anders, anders dan verwacht bijvoorbeeld. Een column kan inspirerend werken als je een bijzondere gebeurtenis een kwartslag draait. Dan kan ergernis verbazing worden of zelfs ontroering. Maar steeds gaat het om wat de columnist goed of fout vindt, volgens de eigen norm. Het is dus moraliseren. Mijn norm is een chauvinistische, de Nederlandse. Mijn stijl die van een dominee.<\/p>\n Natuurlijk heb je gelijk met al je opmerkingen over hoe het werkelijk in elkaar steekt. Het verschil is dat ik het over de norm heb en niet over de genuanceerde werkelijkheid. Voor het laatste zijn andere vormen meer geschikt zoals de Beschouwing of zelfs het wetenschappelijke artikel.<\/p>\n De polemiek is overigens ook een respectabele vorm. Dan passen teksten als \u2018knollen en citroenen\u2019, \u2018grenzeloze arrogantie\u2019, \u2018kostenverlaging leidt nooit tot premieverlaging\u2019, \u2018in Spanje is de geneeskunde net zo goed en goedkoper\u2019 en \u2018vakantieverzekering is een melkkoe voor de ziektekostenverzekeraar\u2019. De polemiek dient het bevechten van het eigen gelijk, welk doel ongenuanceerde \u2013 daardoor onware \u2013 argumenten heiligt.<\/p>\n Een column verhoudt zich tot de werkelijkheid zoals een schilderij van Picasso met een mensenfiguur zich verhoudt tot een foto van een mens: twee verschillende werelden van kijken. Dan is een polemiek een \u2018getructe\u2019 oorlogsfoto om een oorlog te stoppen: het doel heiligt de middelen.<\/p>\n Een columnist heeft altijd gelijk. Een polemist krijgt het soms.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Met vriendelijke groeten,<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Nico van Duijn<\/p>\n \u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wie ziek wordt op vakantie treft vaak buitenlandse dokters met andere opvattingen. Franse dokters geven altijd drie medicijnen, voor alles, nodig of niet, vaak gewone drogisten medicijnen in een medisch verpakking. Engelse dokters kijken je met een vies gezicht aan als je om zetpillen vraagt. \u201cFilthy dutchmen\u201d, hoor je ze denken. Voor de rest doen […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-165","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dokteren"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nicovanduijn.nl\/wpblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/165","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nicovanduijn.nl\/wpblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nicovanduijn.nl\/wpblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicovanduijn.nl\/wpblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicovanduijn.nl\/wpblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=165"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/nicovanduijn.nl\/wpblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/165\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":695,"href":"https:\/\/nicovanduijn.nl\/wpblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/165\/revisions\/695"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nicovanduijn.nl\/wpblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=165"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicovanduijn.nl\/wpblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=165"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicovanduijn.nl\/wpblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=165"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}