In de gehandicaptenzorg hebben we ook last van opgelegde kwaliteitsprojecten. Kwaliteit is een veelkoppig monster. Als je denkt dat je het te pakken hebt, duikt er weer een andere vorm op. Ik schreef al eens over de kwaliteit zoals het Zorgkantoor deze ziet: kwaliteit kun je meten en als je het niet kunt meten is het geen kwaliteit. Ook een mening. Maar we kennen ook de kwaliteit van het “handboek kwaliteit”. Dat is kwaliteit die je kunt afvinken.

Als ik de cliënt op tijd heb wakker gemaakt vink ik dat af en ben ik controleerbaar en dus kwalitatief goed bezig geweest. Gelukkig heeft GemivaSVG en een aantal andere instellingen zich verzet tegen deze vorm van kwaliteitsdenken. Want veel dat begeleiders doen is niet te vangen in een formulier met regels die je af kunt vinken. Gehandicaptenzorg is bij uitstek mensenwerk omdat cliënten mensen zijn en menselijke verlangens en behoeftes hebben. Cliënten zijn geen koekjes die iedere dag eender uit de fabriek moeten komen. In een koekjesfabriek is het volgen van het kwaliteitshandboek bijzonder belangrijk. In de gehandicaptenzorg mag het daarentegen nooit de menselijke blik en het menselijke verstand in de weg staan. Het moet ondersteunend zijn aan de zorg.

Ondertussen blijft staan dat ook de gehandicaptenzorg moet laten zien dat ze goed werk leveren. Dat lukt niet goed met processen, producten en afvinklijstjes die van buiten komen. De instellingen voor gehandicaptenzorg zullen zelf manieren moeten ontwikkelen om de zorgkwaliteit te verbeteren. Er is altijd iets te verbeteren. En laten zien dat je dat doet. Dan wordt het koekiemonster van buiten  dat "kwaliteitszorg" heet, een huisdier dat er bij hoort. Dat scheelt.

 

Luuk van Duijn is  voorzitter van de Centrale Clientvertegenwoordigersraad bij GemivaSVG, een instelling voor gehandicaptenzorg in het midden van het land. Erik van Duijn (nog een broer!) is een van de cliënten van GemivaSVG en woont daar al 30 jaar tot zijn volle tevredenheid. En dat willen we graag zo houden.