Ik krijg geen hoogte van je. Je bent een maand oud en ik ken je alleen slapend en drinkend. Als je een beetje pruttelt heb je kramp. Dan is het voldoende wat heen en weer te lopen met je. Blijf je pruttelen dan heb je honger. Na voeden ga je dan weer slapen. Zelfs toen Jaap met de slagboormachine de buurvrouw migraine bezorgde sliep je gewoon door. Want je was gevoed en dan is het jou allemaal om het even. Als dit zo blijft ga ik plezier met je krijgen. Want zo te zien ga je een probleemloos leven tegemoet. Geen zorgen, geen tegenslag zo erg dat jij je van je stuk laat brengen. Het komt allemaal goed, wat jou betreft. Zorgen zijn er niet zolang de kachel brandt. Ik vermoed zelfs dat als de centrale verwarming uitvalt bij bittere vorst jij onaangedaan naar boven loopt, een trui aantrekt en gewoon doorgaat met je lego. Als je later dikke narigheid met je baantje krijgt, dan zal jou dat niet uitmaken. Je neemt er een avondbaantje bij en trekt een lange neus naar die akelige chef van je. Of je neemt ontslag en wordt kunstschilder. Ik heb daar bewondering voor. 

Zelf ben ik wel van de problemen en tobben over teveel oplossingen. Ik zie beren en zeg ”Pas op, Milan!” Jij ziet mooie wolkenluchten en zegt “Kijk, opa, mooi hè!”. Daarom moest je maar mijn adviseur worden. Dan kom ik langs bij je voor advies als ik vastloop in gepieker. Dan zeg jij “Komt goed opa, ik ga je helpen. Nog een biertje?” Ik de zorgen, jij de oplossingen. Ik opletten dat het goed met je gaat en jij die me opbeurt. Mooie taakverdeling. We gaan het goed hebben samen.

Lieve Mels

Ik ben sinds je geboorte bezig geweest een leukige brief aan je te schrijven. Maar dat lukte niet. Nu snap ik het. Je bent namelijk normaal. Er valt niets hilarisch over je te vertellen. Dat is hoogst ongebruikelijk. Normaal is zeldzaam. Tot nu toe was ik de enige normale mens op aarde. Nu zijn we met zijn tweeën. Dat schept een band. Ik ga je een beetje helpen, zoals opa's dat altijd doen. Normale mensen brullen bijvoorbeeld niet als het niet gaat als gewenst. Ze weten dat het wel weer goed komt. Want andere mensen hebben vaak even tijd nodig om je ten dienste te zijn. Jij begrijpt dat en hebt geduld. Normale mensen hebben ook vertrouwen. Geen bijzondere gedachten over net te laat je flesje krijgen, ongemakkelijk liggen, of iets niet zo goed snappen. Geen eisen, geen verwijten. Want het goede komt vanzelf naar je toe. En wat naar je toe komt, dat is goed. Uiteindelijk krijg je heus wel te eten, je wordt omgedraaid of je snapt het uiteindelijk. Zo simpel is het. Daarom hebben normale mensen geen problemen. Ze piekeren ook nooit. Nou ja, ...

Je bent vlot geboren, je hebt een vlot koppie, en je drinkt vlot. Hou dat vlotte maar vast. Even een voorspelling, voor als je groot bent. Ik denk dat je op je overgrootmoeder gaat lijken, hopelijk met de rust van je vader. Zij had nogal doordringend DNA, want zij, oma en je moeder hebben hetzelfde karakter. Jij dus ook. Allereerst zijn het poetsers. Aanrechten moeten schoon, en eigenlijk ook onder de driezitsbank. Verder zijn het enthousiaste zorgers, voor anderen, veel anderen. Heftig allergisch zijn ze voor onrechtvaardigheden en voor sociale lifters. Leergierig zijn ze allemaal. Elke generatie leert sneller dan de vorige. Stel je eens voor dat je op de peuterzaal koekjes gaat uitdelen, zelfgebakken. Dat is je lieve aard, jullie aard dus. Terwijl je netjes de vloer met kruimels schoonveegt snoept er ééntje de hele koektrommel leeg. Je overgrootmoeder 

Dag Olivia! Je bent een kleine mooie baby. Je hebt het goed bij je ouders. Voorlopig heb ik er als opa niets aan toe te voegen. Later wel natuurlijk. Want later zul je zelf je pret moeten organiseren. Misschien kan ik een handje helpen. Lastig is dat ik niet zo handig bent. Plannen en organiseren, dat kan je moeder beter. Veiligheid, daar zorgt je vader voor. Zorg dat zij je leven goed organiseren. Dat scheelt een hoop pech die te voorkomen is. Gekke dingen doen, dingen die zo maar in je op komen, dat kan ik je wel leren. En oma zorgt dat we ons een beetje fatsoenlijk gedragen. Eendjes voeren bijvoorbeeld. Je moeder zorgt dat je geen waterangst hebt (afdeling Planning), je vader zorgt dat je je zwemdiploma haalt (afdeling Veiligheid). Maar wij kunnen het in ons bol krijgen en een halfje wit kopen (afdeling Gekke Dingen). Binnenkant van het brood eten we op, de korst voor de eendjes. Je oma vertelt ons dat je bij de kassa niet in dat halfje wit mag graaien (afdeling Fatsoen). Of we kopen

Je bent een mens met talenten, dat is zeker. De combinatie Dirks en van Duijn staat daar garant voor. Maar toon ze nooit, want dan ben je de sigaar. Vermoedelijk is je eigen gang gaan een enorm talent van je. Niet doen, hoor! Doe alsof op andere mensen reageren, dingen samen doen en zo, vreselijk belangrijk is. Dat vindt je niet, maar speel het spel maar mee. Anders denken ze dat je alles zelf kunt. Sterker nog, dan moet je veel te vroeg alles zelf doen. Erg vermoeiend, want eten gevoerd krijgen is veel gemakkelijker. Schoenen aantrekken, je zooi opruimen, allemaal zaken die je jaren uit moet stellen. Handjes omhoog, "Mama doen" kraaien, vooral lief kijken, en alles wordt voor je geregeld. Ander ding.

Lieve Elin,
Ik ben blij dat je er bent. En nog bedankt dat je je aan het eind koest hield als ik met je moeder vergaderde. Je hebt je intra-uterien voorbeeldig gedragen. Ik moet je wel waarschuwen, even onder ons. Je moeder is namelijk zo'n bestuurskundig ambtenaar die werkelijk overal verstand van heeft. Dat is vreselijk voor een meisje als jij. Brullen om niks gaat niet werken. Het kan haar een dag studeren kosten, maar dan weet ze alles van huilbabies.  Zinloos dus om daar mee door te gaan. Koortsig snotterig zielig wezen kun je evenmin uitbuiten. Ze leest zich even in en laat je rustig uitzieken als ze inschat, weet eigenlijk in haar geval, dat het allemaal wel over gaat. Pruilen

Welkom, Nyne. Welkom in de mensenwereld met allemaal aardige mensen. Voorlopig boeit dat niet, al die mensen. Voorlopig gaat het om honger stillen, geluiden snappen, van warmte genieten en je stem oefenen. Daar ben je nu druk mee. Daarna gaan wij aan de slag, maar eerst wat afspraken. Jij wordt opgevoed en ik niet. Voor mij heeft dat geen zin meer. Verder mag ik alles, terwijl jij sommige dingen niet mag doen. Ik hoef je zelfs niet op te voeden. Dat doen je vader en je moeder. Dat is zwaar werk en daar zijn opa's niet voor. Dan nu de plannen. Ik ben van plan verhaaltjes te vertellen, over boterhammen met hagelslag met een glaasje koud water. Dat is lekker. We gaan ontdekken wat lekker is. Soms gaan we slagroom maken.

Thijmen, je bent een bijzonder kind. Het was spannend hoe het met je ging, maar toen je een keer geboren was ging alles goed. Nou ja, goed, 2200 gram is een beetje dunnetjes. We durven eigenlijk niet te vragen “Mag ik Thijmen even vasthouden?”. Want die blik in de ogen van je moeder…. Dat kostbare, dat kwetsbare, daar moest je maar van genieten. Later moet je oppassen. Want je moeder zal je blijven zien als kwetsbaar. Voor haar blijf je levenslang 2200 gram, ook als je een gespierde bonk bent geworden van 70 kg. Je zult daarom tijdig aan je carrière als gespierde bonk moeten gaan werken. Begin maar vroeg, vanaf je vierde. Het doel is off piste snowboarden, parachute springen en uiteindelijk bij de mariniers, Je moeder krijgt er nu al hartkloppingen van. En toch is dat wat je wilt. Daarom wat adviezen.

Beste Lieke,

Welkom , we hebben op je zitten wachten, al jaren. Je naam is leuk. Die hoef je niet te spellen, wat tegenwoordig een uitzondering is. Even over je taken, je opgave eigenlijk. Je opgave is je moeder. Daar moet je wat van zien te maken. Ze is zorgzaam en vrolijk, stiekem wat onzeker, maar wel erg vasthoudend. Pas wel op, want in haar werk is ze met gesprekken en vragenlijsten dagelijks op jacht naar stoornissen. Die heb jij niet, maar je moeder kan het diagnosticeren vast niet laten. Ze kan helemaal opgetogen raken van een net ontdekte depressieve dementie met straatvrees. Vul dus nooit haar vragenlijsten in. Die hebben een specificiteit van hoogstens 80% en dan weet je wel hoe gevaarlijk dat is voor gezonde mensen zoals jij. Gewoon weigeren dus. Mij lukt het nooit haar iets te weigeren, maar jou gaat dat wel lukken. De tekst is simpel:

Lieve Ciske,
Je bent net geboren als jongste in een gezin met drie meiden. Dat is een verantwoordelijke positie. Jij wordt de leider van de gezinsorganisatie. Ik zal je uitleggen hoe je de rol als CEO kunt invullen, want anders moet je later teveel zelf doen. Wat CEO betekent, dat weet ik niet meer. Maar het omvat auto met chauffeur, persoonlijk assistent, kleedgeld en vrij eten. De eerste jaren wordt je veel rondgedragen. Je drie zussen zullen er om vechten. Geniet ervan, maar laat dat niet merken. Jij bent de baas. Val soms uit de kinderwagen en kruip naar de stoeprand. Daar even stoppen natuurlijk. Je dwingt ze zo de hele dag voor je te zorgen. Dit heet ‘management by crawling around’. Eet gulzig, met onverwachte periodes van anorexiale kieskeurigheid.

Beste Stan,

Elk kind kiest zijn rol in het leven. Dat is in jouw geval niet eenvoudig. Je moeder is namelijk kinderpsycholoog en je vader drijft een hotel. Je vader communiceert zich dus de hele dag een ongeluk. Die man is bekaf ’s avonds. Je moeder spreekt kinderen die zich ongebruikelijk gedragen, om van de ouders maar te zwijgen. Ze smachten dus thuis naar rust. Jij en je 2-jarige zusje Lise zijn daar verantwoordelijk voor. De leuke kant is dat je zelf bepaalt wat rust is. Jongetjes en meisjes verschillen daarin. Ik zal je dat uitleggen. Je zus heeft gekozen voor de rol van het vrolijke, eigenzinnige mens. Iemand die zich goed kan redden zonder kinderpsycholoog. Dat is prettig voor je moeder, dus dat is geregeld. Richt jij je maar op je vader. Voor hem hoef je heus niet de hele dag vrolijk te zijn. Een eigen willetje hoeft al helemaal niet; veel te vermoeiend voor jongetjes. Kouwe drukte is voor meisjes.

Beste Fleur,

Welkom op de wereld, Fleur! Je bent nu het jonge zusje, want je zus Maartje is anderhalf jaar geleden geboren. Daar heb je nog geen last van, maar dat gaat komen. Dus even onder ons, wat voorlichting over grote zussen.

Mirre, je bent net geboren, 11 oktober 2010. Welkom in de mensenwereld. We moeten wel even bijpraten over mensen. Er zijn namelijk twee soorten, mannen en vrouwen. Jij bent de derde dochter in het gezin. Wat vrouwen zijn, daar kom je dus wel achter. Maar mannen? Je opvoeding hierin zal gebrekkig zijn. Zeker, je hebt ook een vader. Dat is een man. Hij doet alsof een staart vlechten in je haar erg leuk is, maar niet heus! Je haar interesseert hem geen zier. Ik zal het je uitleggen met voorbeelden.

Welkom pasgeboren kerel! 

Heb je even tijd voor een gesprekje over je moeder? Onder ons natuurlijk. Ik ken haar goed. Ze is erg lief, kan ik je vertellen. Dat is lastig voor een kind. Ze is ook nog eens lief in haar beroep als fysiotherapeut. Wij zijn er wel blij mee, maar het zal je moeder maar wezen. Bovendien heeft ze een lieve overtuiging. Op je kaartje staat namelijk dat je van God bent. Je vader denkt daar anders over, maar dat is iets voor later.

beste Suzanne,

Vorig jaar (1994) ontfutselde ik je per ongeluk het geheim van de zwangerschap, tijdens de werkgroep klinisch denken. Hartelijk gefeliciteerd met haar! Maak maar een bijzonder mens van Savannah. Hoewel, 'maken' is te sterk, want je moet daarin niet te perfect proberen te zijn. Immers, karakter eigenschappen en toevallige factoren maken van Savannah als vanzelf een speciaal mens, of je dat nu zint of niet. Als presentje hierbij een kinderverhaaltje, voor later, als ze zes jaar is. Aan dit verhaaltje zit een kleine geschiedenis vast, en een sprookje.

Lieve Maartje,

Je bent vandaag, 25 september 2009, langs de keizerlijke weg geboren. Makkelijk hè! Even oefenen met ademen, beetje brullen dat je er bent en klaar is Maartje. Je was ook mooi om te zien, pal na de geboorte. Heel anders dan de vervormde hoofden van gewone baby’s. Die moeten nogal worstelen om geboren te worden, langs de gewone route. Ik zal je de details besparen.

Dag Bloem!

Je bent vorige week geboren. Je kreeg je naam, Bloem. We zijn blij dat je er bent. Ik kom even een praatje maken, meer voor mezelf. Want veel snap je er nog niet van. Ik vermoed wel dat dit komt, je ouders kennende. Ik wilde even bijpraten over de gedachtewereld. Gedachten zijn dingen die in je hoofd gebeuren, zomaar. Nu is dat nog ‘Heb honger, even huilen en waar is die borst’. Maar over een tijdje wordt dat wat gedetailleerder. Een nieuw mens als jij heeft daar wat voorlichting over nodig. Wat moet je met je eigen gedachten? Want daar gaat het om. Zijn ze vluchtig of bestendig?

Lieve Nico,

 

Bedankt voor de mooie lange brief! Ik kon hem natuurlijk nog niet lezen (ik ben pas 3 weken oud), maar ik snapte wel dat ik het niet aan mijn ouders moest vragen. Ik heb hem voor laten lezen door mijn tante J. Maar die moest steeds zo lachen dat ik waarschijnlijk niet alle belangrijke punten te horen heb gekregen...

Ondertussen gaat het best goed hier, hoor. Ik heb darmkrampjes en daarmee krijg ik mijn ouders zover om mij op twee armen door het huis te dragen. Als beloning ga ik dan heel ontspannen hangen, met armen en benen naar beneden (net een luiaard, maar dan andersom).

beste N, 

Ik ben blij dat je er bent. Het is prachtig hier, een leven lang. Je gaat het allemaal beleven.

Maar ik moet je wel wat vertellen. Je hebt wat instructie nodig als kind in een doktersgezin. Dat is echt een handicap. Leven in een doktersgezin is een risicofactor voor zo’n beetje alle pech die een kind mee kan maken.

Lieve L,

 

Ik moet je even bijpraten over eten. Eten is erg gemakkelijk. Veel hoef je niet te doen om er een plezierige etenstijd van te maken. De komende tijd hoef je maar je mond open te doen, hongerig te kijken of iets vertederends baby-achtigs te doen, zoals met een glimlach met je handen in de lucht te graaien. Is genoeg, je krijgt eten. Later moet je er bij zitten, nog later lang zitten aan tafel. Het is soms even afzien, maar het resultaat is er naar. Er is altijd eten, zomaar, staat altijd op tafel als je trek hebt, van nu af aan tot aan je 25ste.

Wel is er enige arbeid nodig, wat rituelen waardoor je altijd krijgt wat je hebben wilt: op tijd eten, dat wat je lekker vindt, en vooral voldoende eten.

Beste K,

 

Welkom op de wereld. Het wordt leuk, dat is zeker, maar daar is wel enige inspanning voor nodig. Maar eerst de visie, dan de missie. Dit is de visie: Het doel van het leven is 18 jaar worden. Eenvoudig toch? De missie is de operationalisatie daarvan, dus dat is ook logisch. Het betekent dat je steeds vooruit moet kijken, steeds volwassenen een stapje voor moet zijn, want reken maar dat ze je steeds kleiner zullen inschatten dan je feitelijk bent.

Beste T,

We zijn blij dat je er bent. Het is buitengewoon leuk hier. Geniet er maar van. Het is voor jou misschien iets kouder dan voor 3 december, maar dat went.

Wel moet je even voorgelicht worden over moeders. De meeste omgangsvormen met mensen zul je zelf wel ontdekken. Maar moeders, dat is een apart slag mensen. Daarom krijg je wat aanwijzingen voor de omgang met moeders.

Moeders hebben altijd gelijk, dat is duidelijk. Ik heb het over alle moeders, die van jou en die van je vriendjes en vriendinnetjes. De kunst is te zorgen dat ze niet altijd gelijk krijgen, want dan heb je geen leven. Daarvoor zijn een aantal methoden beschikbaar.

Beste B.

 

Even onderons. Je hebt een belangrijke taak gekregen in het leven van je ouders. Zij denken dat het andersom is. Laat ze die illusie maar even, want het volgende is ze niet uit te leggen.

Kijk, tot nu toe waren ze of vreselijk hard aan het werk als een kip zonder kop, of ze genoten zogenaamd van het leven met hun vakanties, de nieuwe koffiezetmachine en hun CD-speler in die auto van ze. Het was allemaal even doelloos, maar gaf hen wel een gevoel van vrijheid. Vrijheid is gewoon een fase in het leven. Het is het hedonisme van de oudere adolescent. Daar moeten ze doorheen, dat stopt een keer en dan wordt je echt volwassen. In de volwassenheid gaat het om verantwoording nemen voor een ander, vooruitzien, sparen, geduld, rechten & plichten afwegen, samen genieten, zorgzaamheid, nu ja, al die aspecten van het leven die jij en ik wel kennen, maar je ouders nog niet.